Geboren te Zottegem op 20-04-1951
Het was bij meester Antoine De Smet in het Koninklijk Atheneum te Zottegem, dat
de jonge Emiel rond 1960, leerde tekenen en schilderen. De meester organiseerde
regelmatig wedstrijden om de mooiste tekening of gouache.
Later kreeg hij er enkele uren per week tekenles bij de tekenleraar André Verstraeten.
Na zijn humaniora gaat Emiel zich dan vervolmaken aan de academie van Aalst
en het Hoger Instituut voor Schone Kunsten te Antwerpen., afdeling Monumentale
en Schilderen.
Hij vindt de opleiding te theoretisch (zorgt enkel voor een algemene opleiding) en verlaat de academische wereld om zijn eigen weg te gaan. Hij hecht meer waarde aan de ervaring die men opdoet tijdens het werk.. Zo heeft hij ook zijn eigen stijl ontwikkeld. Emiel houdt niet van eindeloze theoretische gesprekken over kunst, nog veel minder van al die –ismen en strekkingen, waarbij uiteindelijk het artistieke op de tweede plaats komt te staan. Neen hij doet het liever dan er over praten.
Het is vanaf 1980 dat Emiel zich volledig op zijn artistiek werk toelegt.
Hij heeft zijn eerste atelier in het Pachthuis van Strijpen (Molenhoek), waar
op dat ogenblik nog wandschilderingen op jute hingen. Deze waren waarschijnlijk
gemaakt door Raymond Verstraeten maar zijn nu verdwenen. Zijn huidig atelier
bevindt zich in de Neerhofstraat te Zottegem. (zie foto)
Emiel schildert, vroeger olieverf, nu meer acryl, maakt beelden, mixed media, constructies en experimenteert voortdurend. Hij is iedere dag bezig met kunst want aan zijn inspiraties lijkt geen einde te komen. Ook al hecht hij er niet veel waarde aan, maar zelf zegt hij dat zijn werken in het begin eerder realistisch waren, nadien expressionistisch, en nu tot het post-modernisme gecatalogeerd worden.
Zijn eerste tentoonstellingen dateren vanuit zijn studententijd : samen met medestudenten organiseerden ze exposities in Antwerpen. Nadien volgden tentoonstellingen in Zottegem, o.a. samen met Karel Moreels (1975, in de Katholieke Kring).Sindsdien heeft hij zowat overal tentoongesteld, ook in het buitenland o.a. in het Spaanse Calpe, waar hij werk liet zien, gemaakt tijdens de verblijven in die regio.
Op de tentoonstelling "3 generaties Zottegemse kunstenaars" in Galerij Schockaert's (juni-juli 1991) was er werk te zien van Jules en André Verstraeten (1ste generatie), Rufin Stevens en Germain Mangeleer (2de generatie) en tenslotte Emiel De Roover met Hugo De Smaele (3de generatie).
Emiel De Roover was zeer goed bevriend met Michel Lapaige. Samen bezochten ze tentoonstellingen , o.a. in 1974 de expositie “Joan Miro”. Na het overlijden van Michel (1991) maakte Emiel het werk “Wie mij bewaakt zal nooit slapen”, opgedragen aan zijn vriend. Zie volgende foto. Voor dit werk maakte hij gebruik van Michel zijn schildersezel.
Hij stelde in oktober 1993 ook tentoon op de tentoonstelling "Zottegemse schilders" in Galerij Schockaert's samen met o.a. Germain Mangeleer, Walter Theunynck, Annemie De Smet, Willy Poelman, Fine Stevens en Paul Baele.
In 1993 was er in het Brouwershuis te Sint-Lievens-Houtem de tentoonstelling "3 Zottegemse kunstenaars". Naast Emiel De Roover namen ook Fine Stevens en Armand Verlinden deel.
Na het overlijden van zijn vriend de kunstenaar Pascal De Smet alias Pépé, was Emiel één van de initiatiefnemers voor een huldetentoonstelling in het Gildenhuis te Zottegem, tijdens de maand december 2003. Er waren ook werken van Emiel te zien.
De volgende foto toont ons Fine Stevens, Armand Verlinden en Jan Cornil bij een foto van Emiel De Roover tijdens Montmartre 1999.
Bij de recente tentoonstellingen in Zottegem vermelden we : “ De Kunst ingekaderd” ,een 35 tal werken van te velde ergens tussen Oostende en De Panne in eigen atelier (1999), "Op weg naar Mieke V", tekeningen en schilderijen van indrukken opgedaan in verschillende Spaanse dorpen en steden vanaf de Spaanse Noordkust (Cadagues) tot het voorlopig diepste punt (Alicante) (1999), "Reisverslag", met recent werk geschilderd langs de Costa Dorada-Tarragona-mei 2000 in eigen atelier (2000) en “Bramasol” (Verlangen naar de zon) in de Oude Brouwerij De Klok (2004), Kunsttoer (2007) in de crypte van het Egmont kasteel en in De Klok. In De Klok toonde hij o.a. "in Situ of salon interieur van eergisteren".
Tijdens Kunsttoer 2008, ook in de Oude Brouwerij, was één van de thema's "Geen kitch in vakantieappartement of hotelkamer". De kitch (zie foto "Voor") is vervangen door "Zijn favorite pin-ups" (zie foto "Na"). Verder toonde hij er ook zijn Zottegemse Pyramide waar Eros het nog haalt op Thanatos.
Emiel nam ook deel aan de groepstentoonstelling "stimulART 2009" op 9 en 10 mei 2009 in de voormalige brouwerij De Klok.
Van 16 mei t/m 7 juni 2009 waren werken van hem te zien op de groepstentoonstelling “Zon Zee Zottegem” in De Klok. Naast Emiel namen ook 2 kunstenaars uit het Noord-Hollandse Egmond deel aan deze tentoonstelling: Job Zwart en Hilde Belleman-De Coene. Op de volgende foto zien we Emiel bij het werk "Bramasol" (verlangen naar de zon).
Het werk “Boven de wolken, onder de Klok”, een embryonaal” stadium van een toekomstig beeld, heeft Emiel opgedragen aan de familie Orlando, eigenaar van de oude brouwerij De Klok. Het doek “Miro-Hommage” is een hommage aan de Spaanse kunstenaar Joan Miro. In 1974 bezocht Emiel samen met zijn vriend Michel Lapaige, een Joan Miro tentoonstelling in Parijs.
Van 5 tot 21 juni 2009 stelde hij tentoon tijdens "Kunstbetoogen" in Gavere.
Tijdens de Montmartrefeesten op 1 en 2 augustus 2009 waren werken van hem te zien op de tentoonstelling "Montmartre blijft Montmartre" in het Koninklijk Atheneum. Hier waren ook enkele werkjes van zijn zoon Benjamin tentoongesteld.
Op zondag 6 december 2009 vond in het Gildenhuis (Zottegem) de opening plaats van de tentoonstelling "Emiel en vriend(innen)(en) 2009".
Het project "Kunst in de klas 2010" bracht kinderen van het St.-Barbaracollege afdeling Trapstraat te Zottegem, in contact met lokale kunstenaars. Emiel verleende zijn medewerking en samen met juf Lieve van het tweede leerjaar mochten de kinderen zich creatief uitleven op een tweetal tapijten. Het resultaat was te zien op de "Open Dag" van 25-04-2010. Meer info over dit project vindt u hier.
De volgende afspraak was op de tentoonstelling "Montmartre: Kleur en Klank" tijdens de Montmartrefeesten 2010 in het Koninklijk Atheneum (7-8 augustus 2010).
Ook tijdens de "Montmartre 2011" tentoonstelling (van 5 tot 7 augustus 2011) toonde hij verschillende werken.
Hij nam ook deel aan de tentoonstelling "Rond de Verstraetens" in oct 2011 met het drieluik "De Enkeling", waarmee hij in 1978 op de wedstrijd "Prijs Verstraeten" van de Stad Zottegem een eervolle vermelding behaalde. Daarnaast was er tevens een portret van Dries Verstraeten te zien "Steen des aanstoots" door Emiel in 1984 getekend als eerbetoon aan Dries.
Voor meer inlichtingen over de tentoonstelling "Rond de Verstraetens" klik hier.
Hij is ook enkele keren genomineerd geweest voor allerhande artistieke prijzen, maar hecht daar niet zoveel belang aan.
“Emiel schildert niet wat hij ziet, hij laat ons zien wat hij schildert” (W. Poelman 1999)