Laagland Ludo
(Geboren te Paal op 07-05-1923 en overleden te Pellenberg op 24-03-2006)

Pseudoniem van Ludo Peeters.

Ludo Laagland studeerde aan het St. Jozefcollege te Beringen en vanaf 1937 aan de Normaalschool te Maasmechelen, waar hij in 1942 het diploma van onderwijzer behaalde. Hij leerde er ook de zoon van de kunstschilder Gaston Wallaert kennen. Ludo Laagland heeft nooit in het onderwijs gestaan.

Al vrij jong bleek de belangstelling voor het schilderen : "Ik zal zo'n tien à twaalf jaar geweest zijn toen ik die besmetting opliep, toen ik dat virus van tekenen en schilderen in mijn bloed kreeg" aldus de kunstenaar.

Aan het Hoger Instituut te Antwerpen schilderde hij naar levend model, maar toch mag men hem als een autodidact beschouwen. Hij liet zich vooral door de natuur inspireren.

Hij bezocht ook regelmatig het atelier van Gaston Wallaert (Hasselt) en maakte in 1949 kennis met Broeder Max.

Schilderen werd zijn beroep. Hij bleef steeds trouw aan zijn eerlijke en eenvoudige figuratieve stijl, ook al waagden steeds meer kunstenaars zich na de 2° wereldoorlog aan het abstracte of allerlei experimenten.

Ondernam in de jaren '50 verschillende reizen naar o.a. Parijs, Spanje, Portugal, Italië, Sicilië en in 1958 Joegoslavië en Griekenland (met Staf Beerten).

Kijken naar een werk van Ludo Laagland is genieten. Zoals zijn dochter Bea het schrijft: "is het misschien de niet te stuiten drang om de schoonheid der dingen vast te houden, die haar vader tot schilderen heeft aangezet. Op die manier verheft hij het alledaagse tot iets dat bewondering en respect afdwingt".

Ludo Laagland is één van de weinige kunstschilders in Vlaanderen die er zijn beroep van maakte. Naast landschappen omvat zijn werk ook portretten, stillevens, naakten, en religieuze onderwerpen. Volgens zijn dochter Bea stellen de landschappen heel vaak concrete plaatsen voor in het Hageland en de Kempen. Ze zijn in wezen allemaal hetzelfde, omdat haar vader telkens opnieuw "het" landschap waarmee hij verbonden is en waarvan hij houdt, wil uitbeelden. Volgens haar verwoordt vader het respect voor o.a. elke moeder telkens hij een moeder met kind schildert, of voor alle mensen die het mooie, harde verbond met de natuur hebben gesloten telkens hij een boer schildert. Een portret, hoewel sterk gelijkend, is zeker geen fotografische weergave maar drukt volgens haar uit hoe vader de mens die poseert zowel innerlijk als uiterlijk aanvoelt en ervaart. Ludo Laagland maakte veel portretten, dikwijls in opdracht, maar steeds uit liefde voor de kunst, van o.a. Stijn Streuvels, Ernest Claes, Walschap, Albert Servaes, Achiel van Acker en anderen. Tot zijn religieuze werken behoren o.a. enkele kruiswegen, Chistus portretten, Judaskus, Piëta, De Verloren Zoon, Vlucht naar Egypte enz.

Hij ontwierp ook glasramen o.a. voor de kapel van het St.-Ursula ziekenhuis van Herk-de-Stad.

Volgens zijn dochter evolueerde zijn stijl : " zijn later werk is zowel wat de vormentaal als wat de kleurgeving betreft, nog soberder geworden, ingetogener, en meer ontdaan van subjectieve franjes".

Ludo Laagland exposeerde vanaf 1944 individueel en nam deel aan diverse groepstentoonstellingen vanaf 1953. Vermelden wij o.a. "Kunst uit Belgisch-Limburg" te Maastricht (1955) en "Naoorlogse Kunst in Limburg" te Hasselt (1957).

Werken van hem bevinden zich in particuliere verzamelingen in binnen- en buitenland: België, Duitsland, Italië, Denemarken, Nederland, Griekenland, USA, Oostenrijk enz. Verder zijn werken van hem aangekocht door de Belgische Staat en de Provincie Limburg.

Ludo Laagland bracht ook verschillende dichtbundels uit. Reeds in 1945 (amper 22 jaar oud) verscheen zijn eerste bundel "Clavecimbel". Drie jaar later volgde "Een handvol verzen" en begin jaren '50 verscheen "Slechte Liekens". Zijn vierde dichtbundel "De Regenboog" kwam uit in 1962 en in 1988 verscheen "In Gods greep" met illustraties van de kunstenaar zelf.

In 1965 werd zijn zoon Hans geboren. Hij mag nu tot één van de beste portretschilders gerekend worden.

In 1981 verscheen er een monografie "Ludo Laagland, een levensverhaal".

Hij werd in 1993 naar aanleiding van zijn 70ste verjaardag gehuldigd met een tentoonstelling in het Casino te Beringen.

Tergelegenheid van zijn 80ste verjaardag stelde hij samen met zijn zoon Hans tekeningen en schilderijen tentoon te Zichem.

Ludo Laagland werd in 1996 door een hersenbloeding getroffen en verbleef sindsdien in een rolstoen.

***

"God hoorde de vogels zingen, zag de Vlamingen schilderen en zei: zo is het goed".

"Kunst is als een kogel, hij treft je of hij treft je niet".

"De ware kunstenaars zijn zo zeldzaam, dat er tussen de artiesten haast geen te vinden zijn".

"Een schilder is vaak als een varken. Hij is pas goed als hij dood is".

"'Eenvoud' en 'eeuwig' beginnen met dezelfde letter."

"In de kunstwereld zijn er momenteel meer opscheppers dan scheppers".

Ludo Laagland


VOORBEELDEN VAN WERKEN (klik op afbeelding om te vergroten)




Reeks 1

<< Vorige | Top | Volgende >>

Onze hobby | Waarom deze site | De kunstenaars | Databank/informatie | Agenda/berichten